มาจิสึจะเหงาไหมนะ?

ดึกแล้ว ผมรู้สึกหิวขึ้นมาเสียดื้อๆ
จึงเดินลงไปหาอะไรทานที่โรงครัวในที่ทำงาน

ระหว่างที่กินก็ไปเปิดทีวีจะดูอะไรเพลินๆ ระหว่างกินข้าวไปด้วย
แต่ก็เปิดไม่ได้เพราะทีวีฟ้องว่าติดรหัส มันให้ใส่รหัส.. ช่างมันเถอะ ไม่ดูแล้ว ผมคิด..

ทันใดนั้นสายตาก็เหลือบไปเห็น"มาจิสึ" สุนัขที่อาศัยที่ทำงานก่อนผมจะมาที่นี่
มันนอนอยู่บนโต๊ะไม้อย่างสงบนิ่ง...

มันจะกินอะไรหรือยังหนอ...
หลังจากกินอิ่มผมจึงตักข้าวขึ้นมาใหม่พร้อมตักน้ำต้มพะโล้ และพยามตักเอาชิ้นเนื้อจากผัดถิ่วที่อยู่ในหม้อ
เทไว้ในถ้วยตรงนี้แหละ ถ้ามันตื่นมา หิวจะได้มีอะไรกิน
ผมไม่กล้าเรียกมัน เพราะเห็นมันหลับสนิทอยู่
ผมมองหาผ้าสักผืนเพื่อที่จะปูให้มันนอน มันคงจะหนาวนะ...

มาจิสึเป็นหมาที่สุภาพ มันจะเงียบๆ ท่าทางสุุขุมเหมือนคน และจะอารมณ์ดีกระดิกหางเมื่อเวลามีคนมาทักทายเล่นกับมัน...

ตอนที่เดินกลับมาผมใช้สายตาสอดส่องไปดูหมาตัวอื่นๆ ที่มีเจ้าของ
ไม่มีเลย มันคงนอนหลับในบ้านที่เจ้าของจัดที่ให้
แต่กับเจ้ามาจิสึ ผู้ซึ่งอาศัยอยู่มานานแล้ว มันนอนเรื่อยๆ ทุกๆที่ ที่มันจะนอนได้

มันคงหนาว เหงา นะ...
มาจิสึ เอ๋ยย...