เหตุเกิดในความฝัน

เมื่อคืนฝันอีกแล้วครับ

วันนั้นเป็นวันที่ผมตัดสินใจออกเดินทาง ตามความต้องการของตัวเองอีกครั้ง
นานแล้วละ ที่ผมไม่ได้ไปไหนมาไหนกะเพื่อนสนิท..
ผมจัดของลงเป้ใบใหม่ที่พึ่งซื้อจากไปเที่ยวเวียดนาม
โดยไม่ได้เอะใจว่า ทำไมกระเป๋าใบเล็กใบนี้ จะสามารถใส่ของไปได้ตลอดระยะการเดินทาง
แล้วผมก็ออกเดินทาง เดินๆ วิ่งๆ และก็ปีน
เมื่อมาถึงทางที่ชันมากๆ ผมคงเดินขึ้นไม่ไหว
ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่า ความลาดชันของถนนเกือบ 90 ํ รถมันจะวิ่งขึ้นไปได้อย่างไร
มันไ่ม่หงายหลังลงไปดอกหรือ...
ส่วนผมนั้นแก้ปัญหาโดยการปีนต้นไม้ เพื่อที่จะข้ามลงไปให้ถึงอีกฟาก

หลังจากปีนลงถึงพื้นแล้ว ก็มองหาเพื่อนคู่ใจการเดินทาง
แล้วผมก็เริ่ม ปั่น..
ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่า ตลอดเวลาที่ผมวิ่งๆ มานั้น
ผมเอาัจักรยานคู่ใจติดมาด้วยตอนไหน เพราะมีแค่เป้ใบเดียว
แต่ช่างมันเถอะน้อ เพราะความฝันอะไรๆ ก็เกิดขึ้นได้
แต่ีที่สำคัญคือ ผมเอามาผิดคัน ตัวนี้เล็กมาก เหมือนของเด็ก
ผมจะปั่นไปได้อย่างไร....

ก็เลยต้องรอให้เขาส่งมาให้..
แน่นอน เสียเวลาไป..
ต้องรอจักรยานก่อน ผมจึงจะออกเดินทางได้
ผมต้องตื่นแล้วละ...
จักรยานส่งมาเมื่อไร ค่อย(ฝัน)เดินทานต่อ.

อรุณสวัสดิ์
วันนี้วันจันทร์ที่ 14 ธันวาคม 2552 นะ

คนบันทึกเวลา เวลาบันทึกคน

เผลอไปแป๊บเดียว เวลาก็ผ่านไปอีกปีแล้ว

เอ หรือว่า ชีวิตเราผ่านเวลาไปอีกรอบแล้ว

ที่จริง กาลเวลามีแต่มุ่งไปข้างหน้า ไม่มีรอบ

เอ หรือว่า ทุกสิ่งทุกอย่างหยุดนิ่ง ไม่ว่าจะเป็นเวลา หรือชีวิต

มีเพียงจิตใจของเราที่เคลื่อนที่อยู่ตลอดเวลา...

ปางอุ๋งรำลึก

สวยๆ ที่ ปางอุ๋ง
หลายๆ คน คงเคยไปปางอุ๋งมาแล้ว และ ก็ประทับใจ อยากกลับไปอีก